ژن خوب و پوکی استخوان

در این کتاب دو نمایشنامۀ مجزا وجود دارند؛ اولی ژن خوب و دومی پوکی استخوان. اولین نمایشنامه دربارۀ مردی است که در واحد آپارتمانش مشغول ضبط یک برنامۀ تلویزیونی با موضوع «مهاجرت» است. نویسنده به‌خوبی و با جزئیات موقعیت مکانی و اتفافات پیرامون شخصیت اصلی را توصیف کند، به‌طوری‌که خواننده احساس می‌کند خودش هم در آنجا حضور دارد:

«تمرین را قطع می‌کند. تختۀ وایت‌برد را جلوی صحنه می‌آورد و روی سه‌پایه می‌گذارد. او از این پس، هر از چند گاهی در میان صحبت‌هایش چیزهایی را که بر روی آن نوشته، رسم و یا پاک می‌کند. سرووضع خود را بر سایۀ تصویری که در لپ‌تاپ می‌بیند، برانداز می‌کند و دستی به مو و ابروهایش می‌کشد. حالا به‌نظرش همه‌چیز مرتب است. دکمه‌ای بر روی لپ‌تاپ را فشار می‌دهد و ضبط را شروع می‌کند.»

دومین نمایشنامه که پوکی استخوان نام دارد، دربارۀ زنی به نام آذر است که به‌نظرمی‌رسد از چهره‌های معروف جامعۀ هنری است. این نمایشنامه ساعتی کوتاه از زندگی این زن را به تصویر می‌کشد و مخاطب را از کشمکش‌ها و دغدغه‌های شخصیت اصلی آگاه می‌کند:

می‌نشیند، لیوان را از روی میز عسلی برمی‌دارد و با آداب خاصی می‌نوشد.

_هیچی مثل رژیم پرتقال دخل چربی‌ها رو نمی‌آره، به‌نظرم همه‌چیز باید مثل همین آب‌پرتقال، طبیعی و نچرال باشه. زیبایی هم باید تو طبیعت آدم باشه، نه عزیزم… من جراحی سنگین نکردم، ضمناً اصلاً دوست ندارم وارد حاشیه بشم، شاید ایشون دوست دارن مدام زیر تیغ جراحی باشن.»

مهدی صناعتی، نویسندۀ این دو نمایشنامه، مدرس بازیگری و کارگردانی در دانشگاه هنر تهران است و علاوه‌بر آن، سابقۀ کارگردانی و بازی در چند نمایش و فیلم کوتاه را هم دارد.